Yalnız Yaşayanlar için Ideal Hayvanlar

Tek başına yaşarken hayvan almak: asıl sorun zaman değil, ritim

İlk kedimi 42 metrekarelik bir stüdyo daireye getirdiğimde, aklımdaki tek soru "yeter mi bu ev?" idi. Meğer yanlış soruyu soruyormuşum. Ev yetiyordu; yetmeyen şey benim düzensiz hayatımdı. Bir gün akşam altıda evdeydim, ertesi gün gece on birde. Hafta sonu şehir dışına çıkıyordum. Kediyi eve getirdikten sonra fark ettim ki bir canlıyla yaşamak, boş zamandan çok öngörülebilirlik istiyor.

Tek yaşayan kişi evcil hayvan seçerken genelde iki uçtan birine savruluyor: ya "yalnızlığımı paylaşacak birine ihtiyacım var" diyip kendisinden fazlasını bekleyen bir hayvan alıyor, ya da "sorumluluk almak istemiyorum" deyip hiç ilgilenmeyeceği bir canlıyı camekânın içine koyuyor. İkisi de mutsuzlukla bitiyor. Ortası var ve o ortayı bulmak için önce kendinize üç soruyu dürüstçe cevaplamanız gerekiyor.

Karar öncesi kendinize sormanız gereken üç şey

1. Günde kaç saat evde uyanık haldeyim? Uyuduğum saatler sayılmaz. Beş saatin altındaysa, sosyal ihtiyacı yüksek bir hayvanı listeden çıkarın.
2. Yılda kaç gece evde değilim? Sık seyahat ediyorsam, hayvanı bırakabileceğim biri var mı? Yoksa "bir gün yalnız kalabilen" türlere yönelmek gerekiyor.
3. Temizlik toleransım ne kadar? Kafes temizliği haftada iki kez yapılacak bir işse ve ben bunu üç haftaya yayacaksam, kokudan ilk ben şikâyet edeceğim.

Bu üç cevabı yazdıktan sonra seçenekler kendiliğinden daralıyor. Ben kendi deneyimimde ve çevremdeki tek yaşayan arkadaşlarımı izleyerek şu tabloyu çıkardım.

Tek yaşayanlar için seçenekler yan yana

Tablonun söylemediği şeyler

Tabloyu yaparken en çok zorlandığım kısım "yalnız kalabilme" sütunu oldu, çünkü fiziksel olarak hayatta kalmak ile iyi olmak aynı şey değil. Hamster iki gün tek başına yaşar, ama kediniz iki gün sonra kapıda size sitem eder. Köpekte durum çok daha net: küçük ırk olması işi kolaylaştırmıyor, çünkü sorun yer değil, tuvalet ihtiyacı ve ayrılık kaygısı. Tek yaşayan biri köpek alacaksa ya evden çalışıyor olmalı ya da öğle arasında gezdirecek birini bütçesine yazmalı. Köpek ve kedi arasında sıkışmış olanların bu iki türü doğrudan karşılaştıran içeriğe göz atması, benim tabloda özetlediğimden fazlasını verir.

İkinci fark etmediğim şey ses olmuştu. Muhabbet kuşları benim için sürpriz oldu: çift beslendiklerinde inanılmaz keyifli oluyorlar ama sabah yedide hava kararmasına kadar konuşuyorlar. İnce duvarlı bir apartmanda oturuyorsanız ya da evden sessiz çalışmanız gerekiyorsa bu bir mesele. Kuşlar arasındaki karakter farkları sandığınızdan büyük; sessizlik önemliyse tür karşılaştırmasını mutlaka okuyun.

Bütçe tarafı

Tek gelirle yaşıyorsanız aylık maliyet, ilk alım fiyatından çok daha belirleyici. Ben kediyi alırken mama ve kumu hesapladım, veteriner bütçesini hesaplamadım. İlk yılın en büyük kalemi aşılar ve kısırlaştırma oldu. Kemirgenlerde ise mama ucuz ama talaş ve saman düzenli, sürekli bir gider. Balıkta gider düşük, tek riskli kalem ekipman arızası. Aylık maliyet ve en uygun fiyatlı türler üzerine hazırladığımız içerikler bu kısmı sayı sayı gösteriyor; karar öncesi oraya bakmanızı öneriyorum.

Benim önerim

Uzun uzun düşündükten sonra tek yaşayanlar için sıralamam şöyle:

• Evde düzensiz ama uzun saatler geçiriyorsanız: yetişkin, sakin karakterli bir kedi. Yavru değil, yetişkin — çünkü karakteri belli ve enerjisi öngörülebilir. Barınaklarda "yalnız takılmayı seven" diye tanımlanan kediler tam bu profil.
• Evden çalışıyor ve dışarı çıkmayı seviyorsanız: orta-küçük boy, düşük enerjili bir köpek. Ama ırk seçimini rastgele yapmay